Fiets m d’r in



Fietsen is voor mij – in het algemeen – noodzakelijk kwaad. In de stad gebruik ik de fiets om snel van A naar B te komen.
Muziek luisteren is voor mij een heerlijke bezigheid. Lekker in de stoel – via de speaker of koptelefoon – luisteren naar de meest uiteenlopende muzikale genieën die op hun eigenwijze klanken hebben geproduceerd die mij meenemen naar plaatsen waar ik nog nooit ben geweest.

Continue reading

Minister van Gehandicaptenzaken… ik kies niets

Daar ligt meneer Heessels vooruit gestrekt op mijn buik. Wij kijken – samen – naar de wielerronde de Waalse Pijl. Ik heb al weer vier weken een zoon en geloof mij dat is waanzinnig mooi. Maar Jip’s vader – ik dus – heeft een chronische aandoening en dat brengt – nu Jip er is – de nodige uitdagingen met zich mee. Niks is in deze toestand vanzelfsprekend. Wij – mijn vrouw en ik – gaan uit van alles wat wel kan en al het overige daar dansen we een beetje om heen.

Continue reading

Jip’s zijderoute

Mijn zoon Jip valt tevreden op mijn borst in slaap. Het zoveelste flesje melk heeft hij net leeg gedronken en dat is hard werken voor een ventje van nog geen maand oud. Terwijl het ventje slaapt lees ik – via allerlei bronnen – over de nieuwe zijde routes van China. Hoe vooral ‘arme’ Zuid-Europese landen blijken te vallen voor de miljoenen investeringen – lees zachte leningen met grote gevolgen – uit Peking. 

De invloed van China reikt tegenwoordig veel verder dan we ooit hebben kunnen denken.  Het zal Jip een zorg zijn – hij droomt nu nog over roze olifantjes en weet ik wat voor zaken waar wij toch geen weet van hebben.  Het is voor mij echter duidelijk dat alleen de Europese talen voor Jip’s toekomst niet meer toereikend zijn. En dat hij nog meer dan wij te maken gaat krijgen met het grote China.

Continue reading

Het vaderschap van een anti-hokjesman

Daar zit ik dan – de anti-hokjesman – grijs te wezen in een woonwijk – als trotse vader van een kind – met een repertoire aan – de door mij zo verafschuwde – zitfeestjes. En het maakt mij enigszins gelukkig dat het zwervende bestaan – althans dat wat ik in mijn hoofd leek te doen – achter mij heb gelaten. Er zijn echter nog heel wat zaken die ik verafschuw. Ik ben geen lid van de massa maar van een zelf gecreëerde niche stroming die af en toe tegen de massa lijkt aan te schurken om dan weer prikkelend een tegenovergestelde beweging te maken.

Continue reading